...زنی چنین که منم

منظم نیستم و این خیلی بد است.آنقدر بد که هرچه به طول و عرض زندگی ام نگاه میکنم میبینم هیچ چیز مثل بی نظمی خرابش نکرده و انگار همه ی کوتاهی ها،شکست ها و جا ماندن ها یک جورهایی به بی نظمی برمیگردد.نظم قرص و آمپول ندارد که بخوریم و بزنیم و چهار روز بعد منظم شویم.نظم تدریجیست.در همین آهستگی و پیوستگی نظم هم،نظمی نهفته!ویژگی های آدم منظمآدم منظم از لحظه ی بیدارشدن تا لحظه ی خوابش برنامه دارد.وقت مثل پول یا حتی بیشتر برایش باارزش است.برای ثانیه هایش برنامه ریزی کرده.و برای ماه ها و سال هایش.برنامه ریزی کوتاه و بلند مدت.آدم منظم قبل هیجان زده شدن برای پذیرفتن هر پیشنهادی از قانون باید بهش فکر کنم و ترفند تاحالا بهش فکر نکرده بودم استفاده میکند.حضور و عدم حضور افراد در زندگیش دلیل دارد و قانونمند است.این شخص یک مجموعه قانون شخصی دارد که باید و باید به آن پایبند باشد.چرا؟!بخاطر رسیدن به اهدافش.فرد منظم چند هدف اصلی و بلند مدت و چند هدف فرعی کوتاه مدت دارد و برای رسیدن به این اهداف زندگی میکند.شاید به نظر خیلی خشک و روبات گونه به نظر برسد اما بعد مدتی نظم جز زندگی میشود و خشکی و تصنعی بودنش ...زنی چنین که منم...

نمیدانم باید تو را درک کنم و همچنان به فعل دوست داشتنت ادامه دهم یا اینکه چشم بر تمام آنچه هست ببندم و برای همیشه تورا نادیده بگیرم.سخت است...شاید بهتر این باشد که ما هریک از جاده ای جداگانه برویم.به سوی مقصدی که من گمان میکنم یکیست.در راه حتی اگر دیدمت دیگر شناختنی در کار نیست.من مانند غریبه ای از کنارت رد خواهم شد اما پس از آن حتما سیگاری آتش میزنم و گریه میکنم.حتما شعری میگویم و آهنگی غمگین گوش میدهم.فکر میکنم برای این فداکاری به اندازه ی کافی بزرگ شده باشم...هنوز قولی نداده ام و تصمیمی نگرفته ام.این فقط یک راه حل است! ...زنی چنین که منم...